کیمیاگران

از هنگامي که خداوند مشغول خلق کردن زن بود، شش روز مي گذشت.FPRIVATE "TYPE=PICT;ALT="
فرشته اي ظاهر شد و عرض کرد:چرا اين همه وقت صرف اين يکي مي فرماييد ؟
خداوند پاسخ داد:دستور کار او را ديده اي ؟
او بايد کاملا" قابل شستشو باشد، اما پلاستيکي نباشد.

بايد دويست قطعه متحرک داشته باشد، که همگي قابل جايگزيني باشند.
بايد بتواند با خوردن قهوه تلخ بدون شکر و غذاي شب مانده کار کند.
بايد دامني داشته باشد که همزمان دو بچه را در خودش جا دهد و وقتي از
جايش بلند شد ناپديد شود.

بوسه اي داشته باشد که بتواند همه دردها را، از زانوي خراشيده گرفته تا
قلب شکسته، درمان کند.
و شش جفت دست داشته باشد.
فرشته از شنيدن اين همه مبهوت شد.
گفت:شش جفت دست ؟ امکان ندارد ؟
خداوند پاسخ داد:فقط دست ها نيستند. مادرها بايد سه جفت چشم هم داشته
باشند.
-اين ترتيب، اين مي شود يک الگوي متعارف براي آنها.

خداوند سري تکان داد و فرمود:بله.
يک جفت براي وقتي که از بچه هايش مي پرسد که چه کار مي کنيد،
از پشت در بسته هم بتواند ببيندشان.
يک جفت بايد پشت سرش داشته باشد که آنچه را لازم است بفهمد !!
و جفت سوم همين جا روي صورتش است که وقتي به بچه خطاکارش نگاه کند،
بتواند بدون کلام به او بگويد او را مي فهمد و دوستش دارد.

فرشته سعي کرد جلوي خدا را بگيرد.
اين همه کار براي يک روز خيلي زياد است. باشد فردا تمامش بفرماييد .
خداوند فرمود:نمي شود !!
چيزي نمانده تا کار خلق اين مخلوقي را که اين همه به من نزديک است،
تمام کنم.
از اين پس مي تواند هنگام بيماري، خودش را درمان کند، يک خانواده را با
يک قرص نان سير کند و يک بچه پنج سال را وادار کند دوش بگيرد.

فرشته نزديک شد و به زن دست زد.
اما اي خداوند، او را خيلي نرم آفريدي .
بله نرم است، اما او را سخت هم آفريده ام. تصورش را هم نمي تواني بکني
که تا چه حد مي تواند تحمل کند و زحمت بکشد .
فرشته پرسيد:فکر هم مي تواند بکند ؟
خداوند پاسخ داد:نه تنها فکر مي کند، بلکه قوه استدلال و مذاکره هم دارد
.
آن گاه فرشته متوجه چيزي شد و به گونه زن دست زد.
اي واي، مثل اينکه اين نمونه نشتي دارد. به شما گفتم که در اين يکي
زيادي مواد مصرف کرده ايد.
خداوند مخالفت کرد:آن که نشتي نيست، اشک است.
فرشته پرسيد:اشک ديگر چيست ؟
خداوند گفت:اشک وسيله اي است براي ابراز شادي، اندوه، درد، نا اميدي،
تنهايي، سوگ و غرورش.
فرشته متاثر شد.
شما نابغه ايد اي خداوند، شما فکر همه چيز را کرده ايد، چون زن ها
واقعا" حيرت انگيزند.
زن ها قدرتي دارند که مردان را متحير مي کنند.

همواره بچه ها را به دندان مي کشند.
سختي ها را بهتر تحمل مي کنند.
بار زندگي را به دوش مي کشند،
ولي شادي، عشق و لذت به فضاي خانه مي پراکنند.
وقتي مي خواهند جيغ بزنند، با لبخند مي زنند.
وقتي مي خواهند گريه کنند، آواز مي خوانند.
وقتي خوشحالند گريه مي کنند.
و وقتي عصباني اند مي خندند.
براي آنچه باور دارند مي جنگند.

در مقابل بي عدالتي مي ايستند.
وقتي مطمئن اند راه حل ديگري وجود دارد، نه نمي پذيرند.
بدون کفش نو سر مي کنند، که بچه هايشان کفش نو داشته باشند.
براي همراهي يک دوست مضطرب، با او به دکتر مي روند.
بدون قيد و شرط دوست مي دارند.

وقتي بچه هايشان به موفقيتي دست پيدا مي کنند گريه مي کنند و و قتي
دوستانشان پاداش مي گيرند، مي خندند.
در مرگ يک دوست، دل شان مي شکند.
در از دست دادن يکي از اعضاي خانواده اندوهگين مي شوند،
با اينحال وقتي مي بينند همه از پا افتاده اند، قوي، پابرجا مي مانند.
آنها مي رانند، مي پرند، راه مي روند، مي دوند که نشانتان بدهند چه قدر
برايشان مهم هستيد.

قلب زن است که جهان را به چرخش در مي آورد
زن ها در هر اندازه و رنگ و شکلي موجودند مي دانند که بغل کردن و
بوسيدن مي تواند هر دل شکسته اي را التيام بخشد
کار زن ها بيش از بچه به دنيا آوردن است، آنها شادي و اميد به ارمغان
مي آورند. آنها شفقت و فکر نو مي بخشند
زن ها چيزهاي زيادي براي گفتن و براي بخشيدن دارند

خداوند گفت:اين مخلوق عظيم فقط يك عيب دارد
فرشته پرسيد:چه عيبي ؟
خداوند گفت:قدر خودش را نمي داند

با خود فکر مي کردم....

با خود فکر مي کردم تحقق روياهايم غير ممکن است، اما خدا گفت:

«هر چيزي ممکن است.»

گم شده بودم،گيج بودم،فکر مي کردم هيچ وقت جوابي پيدا نخواهم کرد. اما خدا گفت:

«من هدايتت خواهم کرد.»

خود را باختم، فکر کردم نمي توانم،ا ز عهدش برنمي آيم.اما خدا گفت:

«تو از عهده ي هر کاري برمي آيي.»

غمگين بودم احساس کردم زير کوهي از نااميدي گير افتادم،اما خدا گفت:

«غمهايت را روي شانه هاي من بريز.»

فکر مي کردم نمي توانم ، من آنقدر باهوش نيستم. اما خدا گفت:

«من به تو خرد لازم را مي دهم.»

بار گناهانم رنجم مي داد براي کارهاي بدي که کرده بودم از خود عصباني بودم اما خدا گفت:

«من تو را مي بخشم.»

از خودم بدم مي آمد فکر مي کردم هيچ کس مرا دوست ندارد،اما خدا گفت:

«من به تو عشق مي ورزم.»

گريه مي کردم زيرا تنها بودم اما خدا گفت:

«من هميشه با تو هستم.»

چند شب پیش یه دفعه یاد آقا جونم افتادم ! من نوه ارشد بودم و محبوب ننه و آقاجون چه موقعی که اونها پیش ما می آمدند و چه در زمانهایی که من  پیش  اونها آرتیمان می رفتم از حدود 5یا 6 سالگی که یادم می یاد همیشه آخر شب موقع خواب زمانی که سرش رو رو بالشت می گذاشت با صدای بلند  شروع می کرد به تشهد گفتن و من از این صحنه خیلی می ترسیدم چون منو یاد مرگ و فکر از دست دادن اون می انداخت و او هم انگار به همین منظور با خودش می گفت :اشهدو ان لا اله الله و اشهد و ان محمد رسول الله و با این تفاوت که او نمی ترسید و همیشه اماده بود برای سفر و تا اونجائی که من یاد میدم و 20 سالی که کنار من بود تا 85 سالگی که بار سفر بست این موضوع ادامه داشت.گفتم چند شب پیش یاد این موضوع افتادم و با خودم موقع خواب تشهد راتکرار کردم احساس عجیبی بهم دست داد از یک طرف دلم به حال خامی خودم و وقت کشی های روزانه ام سوخت از سوی دیگر به یاد آیه 114 سوره مومنون افتادم که از کوتاهی درنگ دراین جهان به قدر چشم بهم زدنی می گوید ، یاد کار ها ی کرده و ناکرده ام و بندهای بر پایم، کمی شوق و بسیار وحشت و منگی ناشی از ناتوانی تصور از کجا آمده ام و به کجا خواهم رفت ،و...  به خودم اومدم.

وقت تنگ است برای بزرگی بکوشید.